مطالب تخصصی

آشنایی با اکستنشن MODIS در نرم افزار ENVI

نوشته شده توسط Amirhossein.Ahrari@Gmail.com

 

بخش اول : نصب اکستنشن ، MODIS Toolkit

به منظور نصب این بسته ی الحاقی ، بایستی فایل modis_conversion_toolkit.sav را در آدرس زیر ، در محل نصب نرم افزار کپی نمایید . توجه داشته باشید که مسیری که در این جا به آن اشاره شده است مسیری است که در نرم افزار ENVI 5.1 وجود دارد لذا در صورتی که از نسخه های دیگر نرم فزار ENVI استفاده می نمایید ، حتما بایستی فولدر save_add را پیدا نمایید ، و در آن Paste کنید .

C:\Program Files\Exelis\ENVI51\classic\save_add

 

در نرم افزار ENVI5.3 در صورتی که از محیط کلاسیک استفاده میکنید :

C:\Program Files\Exelis\ENVI53\classic\save_add

برای محیط جدید نرم افزار ENVI :

C:\Program Files\Exelis\ENVI53\extensions

 

پس از نصب MODIS Toolkit بر روی نرم افزار ENVI ، می توانید از مسیر زیر در محیط گرافیکی نرم افزار (محیط کلاسیک) ، به اکستنشن الحاقی دسترسی داشته باشید. .

File : Open External File : EOS : MODIS Conversion Toolkit

 

 

در محیط جدید نرم افزار ENVI نیز از طریق Toolbox مربوط به Extensions میتوانید بهه اکستنشن مورد نظر دسترسی پیدا نمایید.

این آموزش را از دست ندهید : محصول آموزشی روش کار با افزونه مادیس در نرم افزار ENVI

بخش دوم : تبدیل داده های سنجنده ی مادیس در نرم افزار ENVI با استفاده از MCTK

پس از فراخوانی اکستنشن نصب شده MODIS Toolkit در نرم افزار ENVI ، صفحه ای با نام MODIS Conversion Toolkit باز می شود که می توانید از طریق آن فایل های مربوط به تصاویر سنجنده ی MODIS را فراخوانی نمایید . بر همین اساس برای فراخوانی تصویر مورد نظر می توانید از گزینه ی HDF استفاده نمایید . این اکستنشن به گونه ای طراحی شده است که تنها فایل های با فرمت HDF را بخواند و یا اینکه می تواند تمامی Product های سنجنده ی مادیس را که با عبارت MOD آغاز می شوند را شناسایی نماید .

توجه داشته باشید که تنها در آن واحد شما می توانید ، تنها یک فابل را در این نرم افزار فراخوانی نمایید . پس توجه داشته باشید که نام فایل ورودی برای ما بسیار مهم و حائز اهمیت است چراکه نرم افزار از طریق نام فایل ورودی می تواند نوع Product را شناسایی نماید . پس زمانی که فایل در نرم افزار فراخوانی می شود ، در ابتدا نرم افزار می تواند از طریق نام فایل (مثلا  MOD02HKM) نوع Product را تشخیص داده و بدنبال آن نوع پردازش هایی را  که می توان بر روی آن انجام داد را نیز تعیین نمود . چرا که پس از ورود تصویر در داخل نرم افزار ، فیلد های پردازش مختلفی به منظور پردازش تصویر ورودی ، توسط نرم افزار تعریف می گردد .

نکته ی قابل توجه در این زمینه این است که زمانی که از طریق HDF فایل مورد نظر را فراخوانی می نماییم ، اطلاعات اساسی و پایه ای آن داده ی ورودی (Metadata File) در پایین گزینه ی HDF نشان داده می شود . به علاوه پس از فراخوانی فایل مورد نظرمان نرم افزار گزینه هایی را در اختیار ما قرار می دهد تا بتوانیم از طریق آنها ، داده های ورودی را زمین مرجع نموده و یا اصلا نوع سیستم مختصات آن را تغییر دهیم . به علاوه پس از اینکه تصویر مورد نظر را وارد نمودیم ، صفحه ای جدید در محیط اصلی اکستنشن باز می شود (Processing Option) که تمامی پردازش هایی که می توان بر روی آن تصویر انجام داد را در اختیار کاربران قرار می دهند . لذا با کلیک کردن بر روی هر یک از گزینه های ظاهر شده ، می توانیم انجام آن پردازش خاص را بر روی تصویر ورودی پیاده سازی نماییم . و این لیست پردازش نیز شاهد آن هستیم که برای هر نوع Product سنجنده ی مادیس متفاوت خواهد بود . در صورتی که گزینه های مربوط به تصحیح هندسی تصویر ورودی ، توسط نرم افزار در دسترس کاربران قرار داده شود ، بایستی حتما یکی از آن ها را انتخاب نماییم . به علاوه به منظور تصحیح هندسی ، در صورتی که نرم افزار برای آن داده ی ورودی تعریف کرده باشد ، بایستی گزینه های مربوط به نوع سیستم مختصات (Projection) ، نمونه برداری مجدد (Resampling) ، تراکم شبکه ی مثلث بندی یا رشته ی نقاط (warp points) ، تصحیح bow tie و سایز پیکسل ، تعیین گردد .

 

 

پس از آنکه نوع پردازش را بر روی تصویر ورودی تعیین نمودیم ، حال زمان آن رسیده است که مسیر فایل خروجی را تعیین نماییم . برای این کار می توانیم از گزینه ی Output Path استفاده نماییم . در حالت عادی و پیش فرض شاهد آن هسیتم که فایل تصویر خروجی همان مکانی است که فایل ورودی در آن قرار دارد . در قسمت پایین گزینه ی مربوط به Output Path ، قمستی به نام Rootname For output وجود دارد که شما می توانید در آن نام فایل خروجی را تعیین نمایید. توجه داشته باشید که نامی را که برای فایل خروج تعیین می نمایید ، حتما بایستی با یک حرف (String) آغاز شود . در صورتی که پردازش های متعددی را بخواهیم بر روی تصویر مورد نظر انجام بدهیم ، قطعا چند خروجی در قالب یک فایل خواهیم داشت ، بر همین اساس بهتر است تا نامی را که برای فایل خروجی در نظر می گیریم بصورتی باشد ، که توصیف کننده ی ماهیت پردازش های صورت گرفته باشد . این امر به کاربران کمک خواهد کرد تا بتوانند داده های تولید شده را دسته بندی نموده و بتوانند به راحتی به آن ها دسترسی داشته باشند  .

بخش سوم : داده های Level A ، داده های رادیانس کالیبره نشده

زمانی که شما داده های Level A (داده های رادیانس کالیبره نشده) را در اکستنشن ، وارد می نمایید ، نوع پردازش هایی را که نرم افزار برای این نوع فایل ورودی در نظر می گیرد ، متفاوت خواهد بود . این نوع از داده های از فرمت .hdf برخوردار هستند ، که در بردارنده ی 4 مجموعه داده در خود می باشند ، هم چنین سه دسته داده با توان های تفکیک مکانی 250 ، 500 و 1000 متر در دسترس خواهد بود .

 

نرم افزار این قابلیت را دارد تا این فایل ورودی را بخواند و تصاویر مختلف را به همراه توان های تفکیک آن ها ، را تشخیص داده و سپس اطلاعات مربوط به آن ها را در بخش Metadata file  نشان خواهد داد . شما می توانید ، پردازش های گوناگونی را بر روی فایل مورد نظر خود انجام دهید و در این جا نرم افزار می تواند با توجه به ویژگی های متفاوت تصاویر ، پردازش ها را بر روی تصاویر انجام داده و خروجی های متناسب با آن ها را نمایش دهد . تصویر خروجی پردازش شده ، هم تصحیحات هندسی بر روی آنها صورت گرفته است و هم چنین طول موج ها برای آن تعریف شده است .

 

پس از آن زمانی که دستور را مورد پردازش قرار می دهیم ، نرم افزار ضروع به انجام پردازش ها  نموده و شما می توانید پنجره ی مربوط به لود شدن پردازش های مختلف در نرم افزار ENVI را مشاهده نمایید . در این مرحله دو نوع لود ظاهر می شود که یکی از آن ها در ارتباط با پردازش کلی اس است که اکستنشن MODIS در حال انجام آن است و دیگری در ارتباط با بخش های مختلف پردازش است .

 

داده های Level 1 A در بردارنده ی اطلاعات مورد استفاده برای زمین مرجع کردن تصویر را ندارند (در Metadata file ، در مقابل عبارت سیستم مختصات عنوان Non نوشته شده است) . با این حال اگر که به Product های زمین مرجع شده دسترسی دارید (MOD03/MYD03)  ، می توانید از آن برای زمین مرجع کردن این نوع از داده های سنجنده ی مادیس ، استفاده نمایید .

 

به منظور زمین مرجع کردن فایل ورودی ، لازم است تا از یکی از گزینه های Projected و یا Standard Projected استفاده نمایید و سپس بر روی گزینه ی Input Geolocation File  کلیک نمایید . در این رابطه حتما بایستی یک فایل مناسب را برای این منظور تعریف نمایید . البته زمانی که می خواهید فایل مورد نیاز برای زمین مرجع کردن را تعریف نمایید ، نام فایل ها می تواند در این زمینه به شما کمک نماید چراکه نرم افزار برای وارد سازی این نوع از فایل ها از یک فیلتری برخوردار است که این امکان را به آن می دهد تا بتواند از طریق نام فایل ها آن ها را شناسایی نماید .

 

زمانی که پردازش صورت می گیرد شاهد آن هستیم که نام فایل ها به همراه نام فایل زمین مرجع با همدیگر منطبق باشند . برای مثال اگر تصویر Level 1 A دارای نامی مانند “MYD01.A2006007.0300.005.2007078081622.hdf” دارد ، فایلی که از آن برای زمین مرجع نمودن استفاده می نماییم نیز بایستی از نامی چون “MYD03.A2006007.0300.005.2006125230829.hdf.” برخوردار باشد .

 

در صورتی که نام فایل ها با همدیگر منطبق نباشند ، در چنین حالتی دیگر نمی توان از آن ها بصورت ترکیبی برای زمین مرجع نمودن استفاده کرد . اما در صورتی که نام فایل مورد استفاده برای زمین مرجع نمودن با فایل اصلی تصویر منطبق بر همدیگر باشد ، در چنین حالتی شاهد آن هستیم که پس از انتخاب گزینه های مربوط به زمین مرجع نمودن ، صفحه ای که از آن برای تعیین سیستم مختصات و سایر پارامتر های مرتبط با آن استفاده می شود ، باز شده و کاربر می تواند آن را تغییر دهد ، مانند شکل زیر .

 

پس از آن Resampling (Nearest Neighbor, Bilinear, Cubic Convolution) در قالب تصحیح هندسی Bow Tie در دسترس هستند . در بین تمامی روش های Resampling ، تنها می توانیم از یکی از این روش های مذکور در جریان روند پردازش تصویر در نرم افزار استفاده نماییم. تعداد نقاطی که برای تصحیح هندسی استفاده می شود ، بصورت پیش فرض بصورت 50*50 می باشد ، و این امر منجر به این می شود که در سراسر تصویر 2500 نقطه توزیع شود . با توجه به این که این تعداد نقطه برای مثلث بندی تصویر کفایت می کند ، لذا می توان تعداد نقاط موجود در تصویر را افزایش و یا حتی کاهش داد . اما زمانی که برای تصحیح از روش Bow Tie استفاده می نماییم ، در چنین حالتی دیگر نمی توانیم تعداد نقاط تصویر را تغییر دهیم و تعداد نقاطی که در این روش استفاده می شود با استفاده از فایل مرجعی تعیین می شود که می توان از آن برای زمین مرجع کردن استفاده نمود . اندازه و سایز پیسکل ها نیز بر اساس نوع Product و مجموعه داده تعیین می گردد .

 

برای آن دسته از سیستم مختصات هایی که واحد آن ها غیر متریک است دیگر سایز پیکسل برای آنها بر اساس واحد متریک بیان نشده ، و واحد سایز پیکسل بر اساس واحد سیستم مختصات تغییر خواهد نمود . هم چنین این امکان برای کاربر فراهم است که بتواند مقدار درون تصویر و پس زمینه را تغییر دهد ، البته بصورت پیش فرض مقدار 0 برای آن ها در نظر گرفته شده است  به علاوه حداقل مقداری که می توان برای آن در نظر گرفت ، مقدار 0 است ، در صورتی که از مقدار کمتر از صفر استفاده نمود ، در چنین حالتی نرم افزار بصورت خود کار مقدار صفر را برای آن در نظر می گیرد .

بخش پنجم : نام فایل های تبدیل شده

برای فایل ها و تصاویر Level 1 ، دو نوع نام را نرم افزار می تواند در نظر بگیرد :

 

(Rootname + Dataset Name + Raw_DN.img (unprojected data

(Rootname + Dataset Name + Raw_DN_georef.img (projected data

یک نکته در ارتباط با فایل های خروجی :

با توجه به اینکه نرم افزار MCTK به عنوان یک نرم افزار تبدیل فرمت نیز محسوب می شود ، لذا خروجی های آن در قالب تنها یک فایل خواهد بود . اما در صورتی که برای زمین مرجع نمودن داده های مورد نظرتان از گزینه های Projected ، و یا Standard and Projected استفاده نماییم ، در چنین حالتی فایل خروجی مورد نظرمان در قالب دو مجموعه داده خواهد بود . در این حالت اولین مجموعه داده فاقد سیستم مختصات بوده (Standard)  و از آن برای ساخت مجموعه داده ی دیگر یعنی مجموعه داده ی پردازش شده (Projected) استفاده می شود . تفاوت بین این دو گزینه در این است که زمانی که شما عنوان projected را انتخاب می نمایید ، مجموعه داده ی اولیه (Standard) پاک شده و سپس فرایند تبدیل مختصات صورت می گیرد .

یک نکته در ارتباط با تصحیح هندسی تصاویر با توان تفکیک 250 متر با استفاده از روش Bow Tie

به منظور تصحیح هندسی تصاویر Level 1 A با توان تفکیک 250 متر با استفاده از روش مذکور ، بایستی سایز موزاییک تصویر به حداقل 5 مگابایت کاهش پیدا نماید . در صورتی که این کار صورت نگیرد ، این امر منجر به این خواهد شد تا فرایند تصحیح هندسی با پیغام خطا مواجه گردد .

 

 

بخش ششم : داده های Level 1 B رادیانس کالیبره شده

زمانی که داده های Level 1 B رادیانس ، به عنوان ورودی برای نرم افزار تعیین می گردد ، مجموعه ای از پردازش های مختلف با توجه به نوع Product داده ، از سوی نرم افزار تعریف می گردد . در تمامی موارد ، فایل خروجی پردازش شده ی نرم افزار با توان تفکیک  درونی 1 کیلومتر ، با توجه به فایل مرجعی که از آن برای زمین مرجع وجود دارد ، تصحیح می شود . در چنین حالتی برای زمین مرجع نمودن فایل تصویر دیگر نیازی به تعریف کردن و انطباق سازی فایل مرجع تصحیح هندسی با فایل اصلی تصویر نیستیم . برای فایل MOD02QKM تنها یک مجموعه داده به عنوان خروجی خواهیم داشت و این در حالی است که برای فایل های دیگری چون MOD02HKM, MOD021KM و MOD02SSH ، چندین مجموعه داده به عنوان خروجی در دسترس خواهد بود .

خروجی معمولا در قالب یک فایل در دسترس خواهد بود (پیش از آنکه بخواهیم از روش زمین مرجع نمودن تصویر استفاده نماییم) دلیل این امر آن است که در این نوع از داده ها تمامی مجموعه داده ها دارای توان تفکیک مکانی یکسانی هستند . هم چنین برای فایل های خروجی نیز ، شماره باند ها به همراه طول موج برای آن ها تعریف خواهد شد . اگر که بخواهید با استفاده از روش Bow Tie به تصحیح داده ی MOD02QKM نمایید ، برای این منظور باید از دستور العملی که پیش تر در ارتباط با داده های با توان تفکیک 250 متر ذکر نمودیم ، استفاده نماییم . به علاوه نرم افزار MCTK این امکان را به شما می دهد که نوع کالیبراسیون تصاویر ورودی را با توجه به هدف مورد نظرتان تغییر دهید : radiance & emissivity or TOA reflectance & emissivity  مانند آن چه که در تصویر زیر مشاهده می نمایید .

رادیانس مقدار انرژی رسیده به سنجنده را بر اساس واحد متر بر مترمربع ، نمایش می دهد و در عین حال Reflectance نیز می تواند مقادیر بین 0 تا 1 را بدون واحد نمایش دهد . داده های گسیلمندی (Emissivity) تنها از طریق مجموعه داده های مرتبط به آن ، با توان تفکیک 1 کیلومتر تولید می شود . هم چنین شما خود می توانید در ارتباط با مقادیر داخل تصویر و یا مقادیر تصویر زمینه تصمیم گیری نمایید و آن را تغییر دهید ، به این صورت که می توانید آن ها را بصورت عدد صحیح و یا حالت اعشاری تبدیل نموده و یا اینکه حالت پیش فرض آن را NaN (بدون عدد) انتخاب نمایید .

بخش هفتم : نام فایل های تبدیل شده

برای فایل های خروجی level 1 B دو نوع نام را می توان در نظر گرفت :

(Rootname + Calibration Method + .img (unprojected data

(Rootname + Calibration Method + georef.img (projected data

 

بخش هشتم : داده های Level 2 SWATH

زمانی که از داده های Level 2 SWATH به عنوان فایل ورودی استفاده می نماییم ، گزینه های پردازشی که برای داده ی مورد نظر ما از سوی نرم افزار در نظر گرفته می شود از شباهت بسیاری زیادی با داده های Level 1 B برخوردار است . با این حال باز شاهد آن هستیم که خروجی های دیگری نیز در ارتباط با این نوع از داده ها در نظر گرفته شده که از اهیمت قابل توجهی نیز برخوردار هستند .

 

داده های Level A/B به عنوان داده هایی بودند که در داخل یک فایل آن مجموعه داده هایی ذخیره شده بودند ، سپس از آن ها در فرایند پردازش استفاده میشد . این پردازش نیز با توجه به ارزیابی ای که خود نرم افزار از مجموعه داده های داخلی فایل داشت ، صورت می گرفت ، ضمنا مشخص کننده ی این است که کدامیک از داده ها حداقل در دو بعد ذخیره سازی شده است (شکل زیر) . ابعاد هر یک از مجموعه داده ها در کنار سمت چپ لیست نام مجموعه داده ها تعیین می شود (که می تواند 2 بعدی و یا حتی 3 بعدی نیز باشد) . اگر که مجموعه داده ی مورد استفاده ، بصورت پیش فرض در بردارنده ی اطلاعات مربوط به آفست و مقیاس باشند ، در چنین حالتی بصورت خود کار از آن ها در فرایند پردازش استفاده خواهد شد . با توجه به مجموعه داده ی انتخاب شده و هچنین شماره و توان تفکیک داده ی ورودی ، تعداد فایل های خروجی می تواند متغییر باشد .

 

در جریان روند پردازش تصاویر ، مجموعه داده ها با توجه به توان تفکیک مکانی و ابعادشان می توانند دسته بندی شوند . برای مثال اگر شما با داده های MOD05_L2 (Product آب) کار می کنید ، خروجی های شما در قالب داده های دو و سه بعدی با توان های تفکیک 1 و 5 کیلومتر خواهد بود . تمامی داده های خروجی دو بعدی با توان تفکیک 1 کیلومتر در قالب یک فایل که چندین باند را در خود دارد ، (در حالتی که هر باند در بردارنده ی نام مجموعه داده ی خود است) ذخیره سازی خواهد شد. در عین حال داده های 3 بعدی با توان تفکیک 1 کیلومتر نیز در قالب فایل خروجی مخصوص به خود ذخیره سازی خواهد شد .

 

سپس همین فرایند برای داده هایی با توان تفکیک 5 کیلومتر تکرار می شود . سپس بصورت خودکار نام فایل ها بوسیله ی MCTK تولید شده و این نشان دهنده ی این فرایند پردازش بوده است . هم چنین همانند روش های قبلی شما قادر خواهید بود تا مقادیر مربوط به داخل تصویر را به همراه مقادیر تصویر پس زمینه را تغییر دهید و یا اینکه مقدار NaN را برای آن انتخاب نمایید .

برای فایل های خروجی  Level 2 SWATHدو نوع نام را می توان در نظر گرفت :

(Rootname + Swath + Dimensionality + Resolution Index + Output File Number + .img (unprojected data

(Rootname + Swath + Dimensionality + Resolution Index + Output File Number + georef.img (projected data

 

زمانی که تصویر مورد نظر ما 2 بعدی و یا 3 بعدی باشد ، ایندکس توان تفکیک بصورت افزایشی از 1 تا مقدار توان تفکیک مکانی کنونی ، خواهد بود (یعنی با بالاترین توان تفکیک مکانی آغاز خواهد شد) و شماره فایل خروجی نیز از 1 آغاز شده و تا مقدار تمامی فایل های خروجی (که از توان تفکیک مکانی و ایعاد مشخص برخوردار است ) افزایش پیدا می نماید . در حقیقت در نرم افزار MCTK این قابلیت وجود ندارد که بتوانیم بر اساس آن توان تفکیک فایل های خروجی را پیش از آغاز فرایند پردازش تعیین نماییم .

 

بخش نهم : داده های Level 2/3/4 Grid

زمانی که از این نوع داده ها ، به عنوان ورودی برای نرم افزار استفاده می نماییم ، پیغامی از سوی نرم افزار ظاهر خواهد شد ف مبنی بر این که کدامیک از Grid ها را برای پردازش در نظر خواهید گرفت (مانند شکل زیر) . یا وجود اینکه این امکان بسیار اندک است که فایل های رستری بصورت Multiple Grids در اختیار داشته باشیم اما باز با این حال برای جلوگیری از چنین حالتی ، در این قسمت می توان ساختار Grids مورد نظر را تعییم نمود .

 

زمانی که یکی از این ساختار های Grid انتخاب می شوند ، شاهد آن هستیم که تمامی گزینه هایی که برای پردازش داده های Level 2 SWATH وجود داشت ، برای این نوع از داده ها نیز در نظر گرفته می شود . اما در عین حال شاهد آن هستیم که دو اختلاف مهم و عمده در این زمینه وجود دارد . اول اینکه داده های Grid قبلا پردازش شده اند ، بنابراین خروجی حاصل از گزینه ی استاندارد (Standard Output) از اطلاعات اصلی ای که در فایل HDF فایل ذخیره شده است ، به منظور تصحیح هندسی استفاده می نماید (معمولا نوع سیستم مختصاتی که در این جا استفاده می شود از نوع سینوسویدال و یا جغرافیایی بوده است ، اما در عین حال EASE Grid برای مجموعه داده های NSIDC همواره پشتیبانی شده است) .

 

پس با توجه به این که این نوع از داده ها پردازش شده هستند ، نیازی به زمین مرجع شدن و تعریف سیستم مختصات نداشته و تنها می توان نوع سیستم مختصات آن ها را با استفاده از نرم افزار تغییر داد . برای مثال معمولا به عنوان تمرین ، شاهد آن هستیم که داده های سینوسوییدال را به داده هایی با سیستم مختصات جغرافیایی تبدیل می نمایند (مانند آن چه که در شکل زیر مشاهده می نمایید) .

 

بر همین اساس زمانی که نوع سیستم مختصات تغییر می نماید ، واحد آن نیز تغییر  می نماید برای مثال در سیستم مختصات سیسنوسوییدال واحد بر اساس متریک تنظیم شده است و بر همین اساس پیکسل سایز ها مفهوم پیدا می نمایند ، در حالی که در سیستم مختصات جغرافیایی واحد بصورت درجه بوده و واحد سایز پیکسل ها نیز بر همین اساس تغییر خواهد نمود .  البته در بسیاری از موارد شاهد آن هستیم که نوع واحد سیستم مختصات انتخاب شده تغییر نمی دهند و حالت پیش فرض را برای آن حفظ می نمایند . زمانی که مقیاس محدوده ی مورد نظر ما بسیار وسیع باشد ، در چنین حالتی معمولا از سیستم مختصات های جغرافیایی استفاده می شود و در عین حال اندازه ی پیکسل ها را نیز مقادیر بالاتری در نظر می گیرند و این امر در عین آنکه حجم فایل خروجی را کاهش می دهد ، می تواند همان سیستم مختصات انتخابی را برای داده ها حفظ نماید . در این روش نیز همانند روش قبلی این امکان برای شما فراهم خواهد بود که بتوانید مقادیر داخل تصویر را به همراه مقادیر تصویر پس زمینه تغییر دهید و یا حتی می توانید مقدار تعریف نشده NaN را برای آن در نظر بگیرید.

برای فایل های خروجی  Level 2/3/4 Gridsدو نوع نام را می توان در نظر گرفت :

(Rootname + Grid + Dimensionality + Output File Number + .img (unprojected 2D or 3D data

(Rootname + Swath + Dimensionality + Output File Number + reprojected.img (projected 2D or 3D data

(Rootname + Grid + Dimensionality + Dataset Index + Dimension Index + .img (unprojected 4D data

(Rootname + Swath + Dimensionality + Dataset Index + Dimension Index + reprojected.img (projected 4D data

 

جاهایی که ابعاد بصورت 2 ، 3 و 4 بعدی باشند ،ایندکس مربوط به ابعاد می تواند از مقدار 1 تا مجموع شماره ی باند ها ، در چهارمین بعد ، قرار بگیرد (هر یک از آن ها در یک مجموعه داده ی 3 بعدی قرار می گیرند). هم چنین شماره ی فایل خروجی ما می تواند از یک تا تمامی شماره ها و فایل های خروجی گرفته شده مجموعه داده های 2 بعدی و 3 بعدی ، افزایش پیدا نماید . به علاوه ایندکس مربوط به مجموعه داده می تواند از 1 تا تمامی شماره های مجموعه داده های 4 بعدی انتخاب شده برای خروجی ، افزایش پیدا نماید  . با توجه به پیچیدگی هایی که در ارتباط با فرمت HDF وجود دارد ، نام تعیین شده برای مجموعه داده های 4 بعدی بصورت گیج کننده خواهد بود . برای مثال در صورتی که ورودی شما داده ی MOD43B3 باشد و برای آن مجموعه داده های 4 بعدی (Albedo) و 3 بعدی (Albedo_Quality) در نظر گرفته شود ، نام فایل های خروجی بصورت زیر خواهد بود .

(albedo_Grid_4D_1_1_reprojected.img (first 4D dataset, first 3D cube of data

(albedo_Grid_4D_1_2_reprojected.img (first 4D dataset, second 3D cube of data

(albedo_Grid_3D_1_reprojected.img (first 3D dataset

با توحه به اینکه نرم افزار ENVI نمی تواند داده های 4 بعدی را پشتیبانی نماید ، لذا نرم افزار آن ها را بصورت خودکار به مجموعه داده های 3 بعدی تقسیم می نماید . در این مثال تصویر اصلی 4 بعدی دارای ابعادی به اندازه ی 1200x1200x10x2 خواهند بود ، بنابراین دو مجموعه داده ی سه بعدی ایجاد خواهد شد که هر یک از آنها ابعادی به اندازه ی 1200x1200x10x2 را پوشش می دهند . یک مجموعه داده ی 4 بعدی با ابعاد 1200x1200x10x20 در 20 مجموعه داده ی 3 بعدی تقسیم خواهد شد (همچنین 20 فایل خروجی) .

 

این مطالب مهم را از دست ندهید:

محصول آموزشی تولید نقشه کاربری اراضی بااستفاده از داده های مادیس 

محصول آموزشی شناسایی آئروسل ها با استفاده از تصاویر ماهواره ای 

محصول آموزشی اندازه گیری تبخیر و تعرق با استفاده از تصاویر سنجنده مادیس

 


۱۳ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید